تنهایی های یک فرشته

تاریک..... تنها..... زجرآور...............

چه کسی می داند که در این پیله تنهایی چه بر من می گذرد............................

خلایی بی انتها و مرگ بار............ سکوتی که مدام جولان میدهد تا روحم را از هم بدرد.......................

من به دیوارهای تنهاییم چنگ می کشم...........................در سکوت خود فریاد می کشم......................

من کیستم؟...............................................................................................................

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه ه ه ه ه.......................................................

من که از طبیعت وحش  به آغوش پیله تنهایی خود پناه برده بودم چرا حال بی پناه شدم...................؟

من سر در گم................ من سر گشته................... من و افسانه آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه..........

من به تاریکی خود می گریم........................... آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه..................

سر بر دیوار تنهایی می کوبم.................... آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه...................

و من مسافری دیوانه از دیار فلاسفه هستم.......................................

و باز به فریادی خاموش شیون سر دهم که آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآه...............